Mutluluk

Gün geçmiyor ki rahat bir nefes alalım. Yine bir keyifsiz sabah.

Keyif almak için de yaşamıyoruz aslında. Yaşadığımız şeylerin ne olduğunu da tam anlamlandıramıyorum. Daha doğrusu “Yaşıyor muyuz?” oda ayrı bir soru zaten. Neyse bu kadar söylendim, şu kadar da hareket edeyim, o kadar yol almam gerekiyor çünkü işe gidebilmem için.

Güneş bugün yine küsmüş herhalde ? Kim kırıyor lan bu güneşi ? İnsanların birbirini kırmasını anlarım da, güneş neden ? İnsan çıkarcı bir yaratıktır. Çıkarı bittiği an umursamaz ve kırıcı olabilir. Neden bu kadar pervasız insanlar, sence ?(!)

“Gülmek” mesela,  farklı bir  para birimi bence.İ nsanlar birbirini gülerek mutlu edebilirler. İnsanları da en çok mutlu eden şey , bu kötü dünyada para zaten. Onun için sabahın köründe uyanıyor ve gidiyoruz amaçsız yolculuklara.Akşam eve döndüğümüzde yarını farklı ne  yapabilir ki bugünden ? Her şey aynı olacak. Yine uyan, yine yola koyul,yine insanları incele, onlarla konuş.Tabi konuşmak bile parayla…

Gülücük peki ?

Hani bu da parayla demiştim ben . Ama o para işte bu insanlarda geçmiyor. Maske takar insanlar evlerinde hatta odalarda bile değişebilir bu maskeler. Ben üzerimde bir şey taşımayı sevmiyorum.

Bilmem hiç sevemedim de. Kaybediyorum çünkü. Bir gün adı lazım değil, bir banka bana iki ay içinde yedi tane banka kartı gönderince anlamıştım bunu. Üç yıldır kaybettiğim cüzdan da giden ehliyet ve öğrenci akbiline de hala sahip olmadığım için geçerli bir sebep bence. Sebepleri olmalı insanların daha güzel gülebilmek için. Daha çok para demek, daha güzel gülebilmek olmalıydı…

Olmadı.-☺

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir